Mahal kita. Tapos.
Alam mo kahit hindi ko man madalas naipaparamdam sa’yo na mahal kita,o kaya naman hindi ko madalas nasasabi,hindi ibig sabihin nun e hindi na kita mahal.
Alam mo,kahit na mukha kang games minsan o kaya kahit napaka childish mo (E mas matanda ka pa kaya sa’kin!),okay lang. Kasi alam mo kung bakit? Ang cute kasi,eh.
Kahit na ang arte arte mo minsan o kaya kahit na ang kitid nang utak mo minsan..Minsan lang naman. Okay lang rin. I love you parin sagad sa buto.
Naiinis ako sa ngiti mo.Lalo naman sa tawa mo. Nakaka pikon yung mga asar mo sa akin,kasi imbes na sabihan mo ako nang magagandang bagay,kabaliktaran ginagawa mo.
Pero okay lang. Alam ko naman mahal mo rin ako. Wag ka mag alala,mahal rin kita.
Mabuti nalang at wala siyang Tumblr. :)
Back to Tumblr.
Yeyy! I am back. I never really left Tumblr. It’s just,I haven’t been in it for a long time. Almost six months,I guess? I was really busy with my outside life.
A lot of things have changed since I left Tumblr though. My appearance changed,my personality,I found new set of friends,etc..
Sooo..The main reason why I am going back to blogging is because I am slowly starting to forget English and that made me realize,”Shit. I need to go back Tumblrin.” So,yeah.. I shall post,reblog and follow awesome blogs more. :)










